Bor periyodik cetvelin 3A grubu, ilk sırasındaki en hafif elementtir. Metal ile ametal arasında bir elementtir. B harfi ile sembolize edilir. Bor, elmastan sonra sertliği en yüksek olan elementtir. Çizilmeye karşı çok dayanıklıdır ve ısıya karşı kararlıdır. Tüm bunların yanında önemli ölçüde hafif olması bora olan ilgiyi bir hayli arttırmaktadır. Oda sıcaklığında zayıf elektrik iletkenliğine sahip, fakat yüksek sıcaklıklarda iyi bir iletkendir. Borun kesin bir erime sıcaklığı yoktur fakat bu sıcaklık 2200˚C olarak tahmin ediliyor.
Elemanter bor'u ilk defa 1808'de Gay-Lussac ve yine aynı yılda Therard borik asidi potasyum ile indirgeyerek elde ettiler. Daha sonra bor, bileşiklerinin magnezyum, sodyum veya alüminyumla indirgenmesinden amorf veya mikro kristalin halde elde edildi. Kristalize bor ise ilk defa yirminci -yüzyılın başlarında Weintraub tarafından elde edildi. Günümüzde metalik bor üretimi için uygulanan en önemli metot elektrolizdir. Elektrolit, ergimiş potasyum klorür ile potasyum fluoborat ve bor trioksit karışımıdır. Elektroliz, ısıya dayanıklı malzemeden yapılmış, grafit kaplı tanklarda gerçekleştirilir. Tankı kaplayan grafit anot vazifesi görür. Katotlar silindirik veya levha şeklinde olup düşük karbonlu çelikten yapılır. Anotlar ve katotlar su sirkülâsyonu ile soğutulur. Elektroliz 650 - 1000° C sıcaklıkta 6-12 volt 3000 amperlik bir akımla yapılır, anotta klor, katotta bor toplanır. Elektrolite >03 ilâve edilmişse anotta oksijen karbonla birleşir. Bu usulle elde edilen bor %99.41 saflıktadır. Elektrolizden başka, bor elde edilmesinde uygulanan bir metot da B203'ün Na, Mg, Ca veya Al ile indirgenmesi usulüdür. Grafit bir potada bor trioksit ve magnezyum Tozu ısıtılırsa; B2O3 + 3Mg → 2B + 3MgO reaksiyonu sonucu %99.6 saflıkta bor elde edilir.
